aykırı notlar

Tatilden dönerken, Kastamonu civarında, yol kenarında gördüğüm küçük bir kasabada mola verdim. Kasabanın manavından aldığım karpuzu kesmek için, bıçak ararken, bıçak, keser, tırpan gibi keskin aletler de satan bir dükkan gözüme ilişti ve elimdeki karpuzla gittim. Dükkanın önünde semt pazarcılarının tezgahlarına benzer bir tezgah, üzerinde özenle serilmiş renkli kumaştan bir bez ve onun üzerinde köy yerinde sanayi üretimi adına ihtiyaç olabilecek bir çok şey ve de güneşte parlayan, keskin olduğu her halinden belli bıçaklar görünüyordu.

Dükkan önündeki sohbete dalmış kişiler arasından, boynunu hafif eğerek bana bakan 55-60 yaşlarındaki sakallı amcanın dükkan sahibi olduğuna kanaat getirince seslendim: “Selamun Aleykum amca, bir bıçağa ihtiyacım var, hangisi iyidir?”

Tam olarak böyle miydi hatırlamıyorum ama aynı minvalde bir soru sordukran sonra yaşadığım olay, satış sürecine kapitalist yaklaşım çerçevesinde bakan, bu işin ucundan da olsa dersler gören biri olarak beni şaşırttı desem yanlış olmaz.

Amca, elimdeki karpuzu görünce, bıçakla karpuz keseceğimi anladı ve tezgahta duran bıçakları bir yana bırakıp, kemerine takılı olan deri kılıftan irice bir çakı çıkararak uzattı. Saf bir bakışla, gözümün içine bakarak şunları söyledi “Al evladım, bununla işini gör, bitirince getirirsin elbet”.

Sen sağolasın Rıza Emmi..