Türk Edebiyatı’ndan

Peyami Safa'yı okuyorum bu ay. Iskaladığım ne kadar büyük Türk yazarlar olduğunu görmeye başladım Türk Edebiyatı'na daha çok vakit ayırınca. O çocuk yaşlarda, Okul denen eğitim yuvalarına, işe giden anne-babalar kadar, hatta onlardan daha çok zahmet çektirecek bir zorlukla giden öğrencilerden biri olan ben, bu müesseselerde bir kişilik yeri sadece işgal etmişim diye düşünüyorum Türk Edebiyatı'ndan bu nadide yazarları okudukça.. Velhasıl bir Çalıkuşu, yarım kadar da Sinekli Bakkal okutulduktan sonra mezun olma devrinden geçen öğrencilerin devri idi bizimki..

Milli Eğitim Bakanlığı, 100 Temel Eser adı ile bir proje başlattı geçen yıl. Bu proje, ilgili öğretmenler tarafından ne kadar takip edilirse o kadar başarılı olacaktır. Ümidim o ki, başarılı olsun, öğrencilere okuma sevdirilsin ve 3,5 kitap okumayla gelmesin üniversiteye bir gençlik..

Peyami Safa demişken, çocukken geçirdiği hastalığın ızdırabının hamurunda yoğrulmuş kalemi, çok küçük yaşta olgunlaşmış fikriyatı ile birlikte, enfes eserlerin çıkmasına vesile olmuş. Alkım'dan okuduğum üç kitabı:

Selma ve Gölgesi
Fatih-Harbiye
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu